Rozwiązanie i likwidacja spółki z o.o.

Spółka zoo – Może być utworzona przez jedną lub więcej osób w każdym prawnie dopuszczalnym celu. Wspólnicy nie odpowiadają za zobowiązania. spółki. Umowa spółki powinna być zawarta w formie aktu notarialnego. Wspólnicy jako współwłaściciele spółki wnoszą wkłady w formie pieniężnej lub nie pieniężnej (aportu) które tworzą kapitał zakładowy spółki Kapitał ten powinien wynosić co najmniej 5000zł i jest dzielony na udziały o równej albo nie równej sprzedam spółkę wartości nominalnej. Wartość nominalna udziału nie może być niższa niż 50zł.
Władzami spółki są:
-zgromadzenie wspólników
-rada nadzorcza lub komisja rewizyjna
-zarząd
Spółka podlega wpisowi do rejestru przedsiębiorców i z chwilą dokonania wpisu nabywa osobowość prawną.

***

Rozwiązanie i likwidacja spółki

Rozwiązanie spółki powodują:
1) przyczyny przewidziane w umowie spółki,
2) uchwała wspólników o rozwiązaniu spółki albo o przeniesieniu siedziby spółki za granicę, stwierdzona protokołem sporządzonym przez notariusza,
3) ogłoszenie upadłości spółki,
4) inne przyczyny przewidziane prawem.


Ponad to sąd może wyrokiem orzec rozwiązanie spółki:
1) na żądanie wspólnika lub członka organu spółki, jeżeli osiągnięcie celu spółki stało się niemożliwe albo jeżeli zaszły inne ważne przyczyny wywołane stosunkami spółki,
2) na żądanie oznaczonego w odrębnej ustawie organu państwowego, jeżeli działalność spółki naruszająca prawo zagraża interesowi publicznemu.
Rozwiązanie spółki następuje po przeprowadzeniu likwidacji, z chwilą wykreślenia spółki z rejestru.
Do dnia złożenia wniosku o wykreślenie spółki z rejestru jednomyślna uchwała wszystkich wspólników o dalszym istnieniu spółki może zapobiec jej rozwiązaniu, chyba że z żądaniem rozwiązania wystąpił niebędący wspólnikiem członek organu spółki lub organ. Otwarcie likwidacji następuje z dniem uprawomocnienia się orzeczenia o rozwiązaniu spółki przez sąd, powzięcia przez wspólników uchwały o rozwiązaniu spółki lub zaistnienia innej przyczyny jej rozwiązania.
Likwidację prowadzi się pod firmą spółki z dodaniem oznaczenia "w likwidacji".
W czasie prowadzenia likwidacji spółka zachowuje osobowość prawną.
Do spółki w okresie likwidacji stosuje się przepisy dotyczące organów spółki, praw i obowiązków wspólników, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej lub z celu likwidacji nie wynika co innego.
W okresie likwidacji nie można, nawet częściowo, wypłacać wspólnikom zysków ani dokonywać podziału majątku spółki przed spłaceniem wszystkich zobowiązań.
W okresie likwidacji dopłaty mogą być uchwalane tylko za zgodą wszystkich wspólników.
Likwidatorami są członkowie zarządu, chyba że umowa spółki lub uchwała wspólników stanowi inaczej.
Jeżeli umowa spółki nie stanowi inaczej, likwidatorzy mogą być odwołani na mocy uchwały wspólników. Likwidatorów ustanowionych przez sąd tylko sąd może odwołać.
W przypadku gdy o rozwiązaniu spółki orzeka sąd, może on jednocześnie ustanowić likwidatorów.
Na wniosek osób mających interes prawny sąd może, z ważnych powodów, odwołać likwidatorów i ustanowić innych. Sąd, który ustanowił likwidatorów, określa wysokość ich wynagrodzenia.
Do sądu rejestrowego należy zgłosić: otwarcie likwidacji, nazwiska i imiona likwidatorów oraz ich adresy, sposób reprezentowania spółki przez likwidatorów i wszelkie w tym zakresie zmiany, nawet gdyby nie nastąpiła żadna zmiana w dotychczasowej reprezentacji spółki. Każdy likwidator ma prawo i obowiązek dokonania zgłoszenia.
Do zgłoszenia, o którym mowa w § 1, należy dołączyć złożone wobec sądu albo poświadczone notarialnie wzory podpisów likwidatorów.
Wpis likwidatorów ustanowionych przez sąd i wykreślenie likwidatorów przez sąd odwołanych następuje z urzędu.
W przypadku uchylenia likwidacji firmy, likwidatorzy powinni tę okoliczność zgłosić do sądu rejestrowego.
Likwidatorzy powinni ogłosić o rozwiązaniu spółki i otwarciu likwidacji, wzywając wierzycieli do zgłoszenia ich wierzytelności w terminie trzech miesięcy od dnia tego ogłoszenia.
Do likwidatorów stosuje się przepisy dotyczące członków zarządu, chyba że przepisy niniejszego rozdziału stanowią inaczej.
Likwidatorzy sporządzają bilans otwarcia likwidacji. Bilans ten likwidatorzy składają zgromadzeniu wspólników do zatwierdzenia.
Likwidatorzy powinni po upływie każdego roku obrotowego składać zgromadzeniu wspólników sprawozdanie ze swej działalności oraz sprawozdanie finansowe.
Do bilansu likwidacyjnego należy przyjąć wszystkie składniki aktywów według ich wartości zbywczej.
Likwidatorzy powinni zakończyć interesy bieżące spółki, ściągnąć wierzytelności, wypełnić zobowiązania i upłynnić majątek spółki (czynności likwidacyjne). Nowe interesy mogą wszczynać tylko wówczas, gdy to jest potrzebne do ukończenia spraw w toku. Nieruchomości mogą być zbywane w drodze publicznej licytacji, a z wolnej ręki - jedynie na mocy uchwały wspólników i po cenie nie niższej od uchwalonej przez wspólników.
W stosunku wewnętrznym likwidatorzy są obowiązani stosować się do uchwał wspólników. Likwidatorzy, ustanowieni przez sąd, są obowiązani stosować się do jednomyślnych uchwał, powziętych przez wspólników oraz przez osoby, które spowodowały ich ustanowienie zgodnie z art. 276 § 4.
W granicach swoich kompetencji, określonych w art. 282 § 1, likwidatorzy mają prawo prowadzenia spraw oraz reprezentowania spółki.
Ograniczenia kompetencji likwidatorów nie mają skutku prawnego wobec osób trzecich.
Wobec osób trzecich działających w dobrej wierze czynności podjęte przez likwidatorów uważa się za czynności likwidacyjne.
Otwarcie likwidacji powoduje wygaśnięcie prokury.
§ 2. W okresie likwidacji nie może być ustanowiona prokura.
Sumy potrzebne do zaspokojenia lub zabezpieczenia znanych spółce wierzycieli, którzy się nie zgłosili lub których wierzytelności nie są wymagalne albo są sporne, należy złożyć do depozytu sądowego.
Podział między wspólników majątku pozostałego po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli nie może nastąpić przed upływem sześciu miesięcy od daty ogłoszenia o otwarciu likwidacji i wezwaniu wierzycieli.
Majątek, o którym mowa w § 1, dzieli się między wspólników w stosunku do ich udziałów.
Umowa spółki może określać inne zasady podziału majątku.
Wierzyciele spółki, którzy nie zgłosili swoich roszczeń we właściwym terminie ani nie byli spółce znani, mogą żądać zaspokojenia swoich należności z majątku spółki jeszcze niepodzielonego.
§ 2. Wspólnicy, którzy po upływie terminu określonego w art. 286 § 1 otrzymali w dobrej wierze przypadającą na nich część majątku spółki, nie są obowiązani do jej zwrotu w celu pokrycia należności wierzycieli.
Po zatwierdzeniu przez zgromadzenie wspólników sprawozdania finansowego na dzień poprzedzający podział między wspólników majątku pozostałego po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli (sprawozdanie likwidacyjne) i po zakończeniu likwidacji, likwidatorzy powinni ogłosić w siedzibie spółki to sprawozdanie i złożyć je sądowi rejestrowemu, z jednoczesnym zgłoszeniem wniosku o wykreślenie spółki z rejestru.
Jeżeli zgromadzenie wspólników zwołane w celu zatwierdzenia sprawozdania likwidacyjnego nie odbyło się z powodu braku kworum, likwidatorzy powinni wykonać czynności, o których mowa w § 1, bez zatwierdzenia sprawozdania przez zgromadzenie wspólników.
Księgi i dokumenty rozwiązanej spółki powinny być oddane na przechowanie osobie wskazanej w umowie spółki lub w uchwale wspólników. W braku takiego wskazania, przechowawcę upadłość spółki wyznacza sąd rejestrowy.
Z upoważnienia sądu rejestrowego wspólnicy i osoby mające w tym interes prawny mogą przeglądać księgi i dokumenty.
W przypadku upadłości spółki jej rozwiązanie następuje po zakończeniu postępowania upadłościowego, z chwilą wykreślenia z rejestru. Wniosek o wykreślenie z rejestru składa syndyk.
§ 2. Spółka nie ulega rozwiązaniu w przypadku, gdy postępowanie kończy się układem lub zostaje z innych przyczyn uchylone lub umorzone.
O rozwiązaniu spółki likwidator albo syndyk zawiadamia właściwy urząd skarbowy, przekazując odpis sprawozdania likwidacyjnego.

Czy nazwa firmy może być dowolna?

Wedle przepisów zawartych w kodeksie cywilnym firmą osoby fizycznej jest imię i nazwisko, natomiast osoby prawnej jej nazwa. Bardziej szczegółowo reguluję tę kwestię kodeks spółek handlowych, którego przepisy odnoszą się do spółek kapitałowych, wyposażonych w osobowość prawną: spółek z o.o. i spółek akcyjnych oraz do spółek osobowych bez osobowości prawnej, ale ze zdolnością prawną: jawnych, partnerskich, komandytowych i komandytowo-akcyjnych.

Kodeks spółek handlowych definiuje tę kwestię w sposób następujący:

- firma spółki z ograniczoną odpowiedzialnością może być zakładanie spółek wybrana dowolnie, elementem obowiązkowym w nazwie tej firmy

jest dodatkowe oznaczenie w postaci wyrażenia "spółka z ograniczoną odpowiedzialnością"; dopuszczalne są także w obrocie skróty: "spółka z o.o." lub "sp. z o.o.";

- firma spółki akcyjnej może być także obrana dowolnie, ale musi zawierać element informujący o typie spółki, a więc oznaczenie w postaci "spółka akcyjna" lub skrót "S.A.";

- zgodnie z artykułem 24 k.s.h. firma spółki jawnej powinna zawierać nazwiska lub nazwy /firmy/ wszystkich wspólników albo nazwisko lub nazwę jednego albo kilku wspólników wraz z dodatkowym oznaczeniem "spółka jawna" lub skrót "sp.j";

- spółka partnerka tworzona do wykonywania jednego /więcej niż jednego/ wolnego zawodu /są to zawody wymienione w art. 88 k.s.h./ powinna zawierać nazwisko /imię nie jest konieczne/ co najmniej jednego partnera, dodatkowe oznaczenie "i partner" bądź "i partnerzy" albo spółka partnerska" oraz nazwę wykonywanego w spółce wolnego zawodu. Można się także posługiwać dopuszczalnym w obrocie skrótem "sp.p.";

- zgodnie z k.s.h. firma spółki komandytowej powinna zawierać nazwisko jednego lub kilku komplementariuszy /a więc tych wspólników, którzy odpowiadają za zobowiązania spółki bez ograniczeń/ oraz dodatkowe oznaczenie „spółka komandytowa”. Dopuszczalne jest używanie w obrocie skrótu sp.k. Jeżeli komplementariuszem jest osoba prawna, firma spółki komandytowej powinna zawierać pełne brzmienie firmy /nazwy/ tej osoby prawnej wraz z dodatkowym oznaczeniem „spółka komandytowa”. Nie wyklucza to zamieszczenia nazwiska komplementariusza, który jest osobą fizyczną. Nazwisko komandytariusza /a więc osoby, która odpowiada za zobowiązania spółki tylko do wysokości sumy komandytowej, uprzednio określonej w umowie/ nie może być zamieszczane w firmie spółki. W sytuacji zamieszczenia nazwiska lub firmy /nazwy/ komandytariusza w firmie spółki, komandytariusz ten odpowiada wobec osób trzecich bez ograniczeń, a więc jak komplementariusz;

- firma spółki komandytowo-akcyjnej powinna zawierać nazwiska jednego lub kilku komplementariuszy oraz dodatkowe oznaczenie „spółka komandytowo-akcyjna”. Dopuszczalne jest używanie w obrocie skrótu "S.K.A.". W przypadku kiedy komplementariuszem jest osoba prawna, firma spółki komandytowo-akcyjnej powinna zawierać pełne brzmienie firmy /nazwy/ tej osoby prawnej z dodatkowym oznaczeniem "spółka komandytowo-akcyjna". Nie wyklucza to likwidacja spółki zamieszczenia nazwiska komplementariusza, który jest osobą fizyczną. Nazwisko albo firma /nazwa/ akcjonariusza nie może być zamieszczane w firmie spółki. W przypadku zamieszczenia nazwiska albo firmy /nazwy/ akcjonariusza w firmie spółki akcjonariusz ten odpowiada wobec osób trzecich tak jak komplementariusz /a więc bez jakichkolwiek ograniczeń/.

Ponadto, oprócz tych szczegółowych wytycznych, jako zasada ogólna funkcjonuje dowolność wyboru nazwy niekoniecznie ściśle związanej z typem działalności gospodarcze, jaką przedsiębiorca zamierza się prowadzić. Przedmiot działalności i siedziba w nazwie są elementami fakultatywnymi. Elementem obligatoryjnym jest właśnie forma prawna w jakiej przedsiębiorca podejmie działalność.

Jaką datę powinien nosić odpis z KRS?

Powszechnie przyjmuje się, że odpis z KRS nie powinien być starszy niż 3 miesiące, jednak niektóre sądy przyjmują, że odpis z KRS powinien być z tej samej daty, co dokument udzielenia pełnomocnictwa.

Przeciwnego zdania był Sąd Najwyższy, który w uchwale z 8 listopada 2007 r. /sygn. akt III CZP 92/07/ uznał, że odpis z KRS może być wcześniejszy niż dokument pełnomocnictwa.

Kiedy spółka może kupić własne udziały?

Spółka może nabywać własne udziały, ich części lub ułamkowe części wyłącznie, gdy nabywa je:

a/ od wspólnika będącego dłużnikiem spółki po to, aby zaspokoić swoje roszczenia,

b/ od wszystkich wspólników spółki:

- w celu ich umorzenia,

- w sytuacji przejęcia innej spółki po to, aby umożliwić objęcie udziałów w spółce wspólnikom przejmowanej spółki.

Zakaz obejmuje także obejmowanie lub nabywanie Zakładanie spółki udziałów bądź przyjmowania ich w zastaw przez spółkę albo spółdzielnię zależną.

Zakaz ten ma na celu uniknięcie sytuacji, w której spółka miałaby zostać swoim wspólnikiem. Sytuacja taka jest niedopuszczalna przede wszystkim dlatego, że groziłoby to pokrzywdzeniem wierzycieli spółki /spółka swoim majątkiem obejmowałaby kapitał zakładowy/. Nadto spółka tak naprawdę nie miałaby właściciela.

Poza tym do szczególnego rodzaju nabycia udziałów może dojść w przypadku transgranicznego łączenia się spółek. W tym przypadku spółka sprzedam spółkę może nabyć na rachunek własny udziały lub akcje, których łączna wartość nominalna, wraz z udziałami lub akcjami nabytymi dotychczas przez nią przez spółki lub spółdzielnie od niej zależne lub przez osoby działające na jej rachunek, nie przekracza 25% kapitału zakładowego.

Aby spółka mogła przejąć własne udziały w drodze egzekucji, muszą być spełnione następujące warunki:

- spółka jest wierzycielem wspólnika

- nie istnieje żaden inny majątek, z którego można by było przeprowadzić egzekucję albo majątek ten nie wystarcza na zaspokojenie całego długu /wówczas na pokrycie reszty długu udziały będą mogły zostać nabyte przez spółkę/ lub z jakiegokolwiek powodu nie nadaje się on do egzekucji, np. są to przedmioty niepodlegające egzekucji wymienione w artykule 829 kpc.

Jeśli spółka wbrew prawu obejmie lub nabędzie własne rejestracja spółki udziały /części udziału lub ułamkowe części udziału/ lub przyjmie je w zastaw, jako członek zarządu możesz zostać pociągnięty do odpowiedzialności.